Voor veel kinderen met een beperking is extra begeleiding bij medische onderzoeken goed geregeld. Maar zodra zij 18 jaar worden, verdwijnen veel van deze aangepaste voorzieningen en worden zij doorverwezen naar de reguliere volwassenen zorg. Volwassenen met een beperking, ook degenen met prikangst, zijn daarna vaak aangewezen op reguliere priklocaties.
Voor een deel van deze groep vormt dat een te grote drempel. Bloedprikken lukt niet of slechts na meerdere mislukte pogingen. Wat de vervolgafspraken alleen maar moeilijker maakt door de traumatische ervaring. Daardoor blijven noodzakelijke bloedcontroles soms jarenlang uit, terwijl deze juist belangrijk zijn om gezondheidsproblemen tijdig op te sporen en te monitoren.
Mijn eigen dochter met Downsyndroom heeft ernstige prikangst. Pogingen om in het reguliere circuit bloed te prikken faalden. Nu is het inmiddels ruim 2,5 jaar geleden dat haar bloedwaarden zijn gecontroleerd, terwijl deze volgens de richtlijnen jaarlijks gecontroleerd zouden moeten worden. Helaas staan wij hierin niet alleen.